هسته اولیه دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی با راهاندازی مدرسه عالی مخابرات در سال ۱۳۰۷ بنا گذاشته شد و در دوران بعد از انقلاب اسلامی با ادغام ۱۳ موسسه و مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی، شکل گرفت. ابتدا در قالب مجتمع فنی مهندسی و سپس دانشکده فنی مهندسی و نهایتا دانشگاه صنعتی خواجه نصیر (۱۳۶۷) به فعالیت ادامه داد. این دانشگاه توانسته است با عقد قراردادهای بسیار با صنایع گوناگون کشور، ضمن حل مشکلات تخصصی آنها، در بسیاری از دستاوردهای پژوهشی ایران سهیم باشد. مجموعه فعالیتهای پژوهشی آن، حکایت از پویایی دانشگاه در عرصههای مختلف علمی و صنعتی دارد که در پارهای از زمینهها تنها نیروهای متخصص کشور در این دانشگاه فعالیت میکنند یا دانشآموخته این دانشگاهاند. اکنون دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی بیش از ۶ هزار دانشجو و حدود ۳۰۰ عضو هیات علمی دارد.
میانه حقوق: ۴۵ میلیون تومان
- مرتبه علمی بالا
- اساتید برجسته و بهروز
- امکانات آموزشی مناسب
- فشار روانی و تحصیلی زیاد
- ضعف ارتباط با بازار کار
- کمبود پروژههای عملی
- اساتید برجسته و بهروز
- تدریس منابع آموزشی معتبر و بهروز
- محیط فرهنگی پویا و سالم
- ضعف ارتباط با بازار کار
- انگیزه پایین در میان دانشجویان
- نبود فرصتهای تحقیقاتی
- مرتبه علمی بالا
- تدریس منابع آموزشی معتبر و بهروز
- موقعیت مکانی مناسب
- مشکلات ارتباطی با اساتید